ಹಳೆಯ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪತ್ರ: ಮುರಿದ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಸೇತುವೆ
ಫೋನ್‌ನ ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಸರು ಇದೆ. ಹಲವು ವರ್ಷದಿಂದ ಆ ಹೆಸರಿಗೆ ಕರೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ, ಕರೆ ಬಂದೂ ಇಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದವರು. ಒಂದೇ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದ ತಮ್ಮ, ಪ್ರತಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತೆ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆಡಿಸಿದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ. ನಂತರ ಒಂದು ಮಾತು, ಒಂದು ಹಣದ ವಿಷಯ, ಒಂದು ಮದುವೆಯ ಗೊಂದಲ. ಮೌನ ಶುರುವಾಯಿತು. ಮೌನ ವರ್ಷಗಳಾಯಿತು. ಈಗ ಯಾರು ಮೊದಲು ಮಾತಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಜಗಳಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಗೋಡೆಯಾಗಿದೆ.
ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ ಇಳಿಸಲು ಕಳಿಸದ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವುದು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ. ಈ ವಾರ ಅದರ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ. ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕಾದವು. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸಬಹುದಾದವು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ತ್ಯಾಗವಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ.
ಮೌನಕ್ಕೂ ಒಂದು ಬೆಲೆ ಇದೆ
ಜಗಳ ನಡೆದ ದಿನ ನೋವು ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಈಗ ನೋವು ಕಡಿಮೆ, ಆದರೆ ಖಾಲಿತನ ಉಳಿದಿದೆ. ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೆನಪು ಬರುತ್ತದೆ. ಯಾರೋ ಅವರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದರೆ ಕಿವಿ ಚುರುಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕಷ್ಟ ಬಂತು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಕರಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೈ ಫೋನ್ ಎತ್ತುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಮ್ಮೆ ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತದೆ. "ತಪ್ಪು ಅವರದು, ಅವರೇ ಮೊದಲು ಬರಲಿ."
ಅಮೆರಿಕದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ಜಾನ್ ಗಾಟ್‌ಮನ್ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದವರು. ಅವರ ಕೆಲಸದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಒಂದು ತಿಳುವಳಿಕೆ ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಜಗಳ ಇಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಜಗಳದ ನಂತರ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ನಗು, ಒಂದು "ಸಾರಿ, ನಾನು ಜಾಸ್ತಿ ಮಾತಾಡಿದೆ", ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾ. ಗಾಟ್‌ಮನ್ ಇವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಎಂದು ಕರೆದರು. ಸಂಬಂಧದ ಆರೋಗ್ಯ ಜಗಳ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ, ರಿಪೇರಿ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದರಿಂದ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂದರೆ ಮುರಿದ ಸಂಬಂಧ ಸೋತ ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ. ಅದು ರಿಪೇರಿ ಆಗದೆ ಉಳಿದ ಸಂಬಂಧ.
ಇವ ನಮ್ಮವ
ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಚನ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. "ಇವನಾರವ ಇವನಾರವ ಎಂದೆನಿಸದಿರಯ್ಯಾ, ಇವ ನಮ್ಮವ ಇವ ನಮ್ಮವ ಎಂದೆನಿಸಯ್ಯಾ." ಹೊರಗಿನವರನ್ನೂ ನಮ್ಮವರಂತೆ ನೋಡು ಎಂಬ ಮಾತು. ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮವರೇ ಆಗಿದ್ದವರನ್ನು "ಇವನಾರವ" ಎಂದು ದೂರ ಇಟ್ಟಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಭಾರ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ.
ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಊರಿನ ಹಿರಿಯರು ಜಗಳ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಒಂದು ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕಡೆ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಕೊನೆಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಊಟದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವ ಅವಕಾಶ ಇತ್ತು. ಇಂದು ಆ ಕಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲ. ಆ ಹಿರಿಯರ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಮೊದಲು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ
ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೈ ಎತ್ತಿದವರು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದವರು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿದವರು, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಪಾಯವಾಗಬಹುದಾದವರು — ಇಂಥವರ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತೆ ಶುರು ಮಾಡುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಒಳಗೆ ಇರಲಿ, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿರಲಿ.
ಈ ಲೇಖನ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಮುರಿತಕ್ಕೆ. ಒಂದು ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ ಮಾತು, ಎರಡೂ ಕಡೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ತಪ್ಪು. ಈ ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿ.
- ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೊತೆ ಇರುವಾಗ ನಾನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆಯೇ?
- ಈ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತೆ ಬಂದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಹಳೆಯ ನೋವು ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
- ಅವರು ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿರುತ್ತೇನೆಯೇ?
ಮೊದಲ ಎರಡಕ್ಕೆ ಹೌದು ಎಂದಾದರೆ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯದಕ್ಕೂ ಹೌದು ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಮನಸ್ಸು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಮುಂದುವರಿಯಿರಿ.
ಪತ್ರ ಹೇಗಿರಬೇಕು
ಇಲ್ಲಿ ಪತ್ರ ಎಂದರೆ ಕಾಗದವೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಮೆಸೇಜ್ ಆಗಬಹುದು, ಒಂದು ಕರೆ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಮೊದಲು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ನೋಡಿ. ಬರೆಯುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ನಿಧಾನವಾಗುತ್ತದೆ, ಕೋಪದ ಪದಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹೊರಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ.
ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಲಿ. ಹಳೆಯ ಜಗಳದ ಪೂರ್ತಿ ಕಥೆ ಬೇಡ. ಯಾರು ಏನು ಹೇಳಿದರು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕ ಬೇಡ. ಹಳೆಯ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ ಮತ್ತೆ ರಕ್ತ ಬರುತ್ತದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರ ತಪ್ಪು ನೂರು ಇರಬಹುದು, ನಿಮ್ಮದು ಒಂದೇ ಇರಬಹುದು. ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ಒಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿ. "ಆ ದಿನ ನಾನು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಸರ ಇದೆ." ಇದರ ಜೊತೆ "ಆದರೆ ನೀನು..." ಎಂದು ಸೇರಿಸಬೇಡಿ. ಆ "ಆದರೆ" ಹಿಂದಿನ ವಾಕ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಸಂಬಂಧದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೇಳಿ. "ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ. ಮಕ್ಕಳು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಮ್ಮ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಹೀಗಿರುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ." ಏನು ನಿಜವೋ ಅದು.
ಒತ್ತಡ ಹಾಕಬೇಡಿ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ "ನಿನಗೆ ಸಮಯ ಬೇಕಾದರೆ ತೆಗೆದುಕೋ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ" ಎಂಬ ರೀತಿಯ ಮಾತು. ಉತ್ತರ ಕೇಳಬೇಡಿ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಬಿಡಿ.
ಕಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ
ಇದು ಅತಿ ಕಷ್ಟದ ಭಾಗ. ಮೆಸೇಜ್ ಹೋಯಿತು. ಎರಡು ನೀಲಿ ಗೆರೆ ಬಂತು. ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ಕಥೆಗೆ ಓಡುತ್ತದೆ. "ನೋಡಿದೆಯಾ, ಅವರು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ."
ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಲ್ಲಿ. ವರ್ಷಗಳ ಮೌನವನ್ನು ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮುರಿಯಲು ಅವರಿಗೂ ಧೈರ್ಯ ಬೇಕು. ಕೆಲವರು ಮರುದಿನ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಕೆಲವರು ಯಾವತ್ತೂ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವುದು. ಒಳಗೆ ಬರುವುದು ಅವರ ಆಯ್ಕೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಅದರ ಶಾಂತಿ ನಿಮ್ಮದು, ಉತ್ತರ ಬರಲಿ ಬಿಡಲಿ.
ಉತ್ತರ ಬಂದರೆ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಲಿ. ಒಂದು ಕಾಫಿ, ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ, ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಕರೆ. ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯಲ್ಲೇ ಹಳೆಯ ವಿಷಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಗೆಹರಿಸಲು ಹೋಗಬೇಡಿ. ಮೊದಲು ಸೇತುವೆ, ನಂತರ ಅದರ ಮೇಲೆ ನಡಿಗೆ.
ನೀವು ರೇಖಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಪತ್ರ ಕಳಿಸುವ ಮೊದಲು ಕೆಲವು ದಿನ ಆ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ದೂರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸಲು ಅಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅವರ ನಡುವಿನ ನೋವಿನ ಗಂಟು ಸಡಿಲವಾಗಲಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದು ನಡೆಯಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ. ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ ಸ್ವಚಿಕಿತ್ಸೆ, ನಂತರ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ.
ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು
ಏಳು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕ್ರಮ.
- ಮೊದಲ ದಿನ ಒಂದು ಹೆಸರು ಆರಿಸಿ. ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಜಗಳದ್ದಲ್ಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಲಭದ್ದು.
- ಎರಡನೇ ದಿನ ಮೇಲಿನ ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತರ ಬರೆಯಿರಿ.
- ಮೂರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೊತೆಗಿನ ಒಳ್ಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಐದು ನಿಮಿಷ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
- ಐದನೇ ದಿನ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿರಿ. ಐದಾರು ವಾಕ್ಯ ಸಾಕು.
- ಆರನೇ ದಿನ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಓದಿ, "ಆದರೆ" ಇದ್ದರೆ ತೆಗೆಯಿರಿ.
- ಏಳನೇ ದಿನ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಿದರೆ ಕಳಿಸಿ. ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಾರ ಕಾಯಿರಿ. ಅವಸರ ಬೇಡ.
ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ
ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೆನಪು ಭಯ, ನಡುಕ ಅಥವಾ ಆತಂಕ ತರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಈ ಸವಾಲು ನಿಮಗಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಗುಣಮುಖವಾಗುವಿಕೆ. ನಂಬಿಕೆಯ ಕುಟುಂಬದವರ ಅಥವಾ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಆಪ್ತಸಲಹೆಗಾರರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಿರಿ. ಕಾನೂನಿನ ವಿಷಯವಿರುವ ಆಸ್ತಿ ಜಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಯ ಪತ್ರದ ಜೊತೆ ಸರಿಯಾದ ಸಲಹೆಯೂ ಬೇಕು. ಸಂಬಂಧ ಜೋಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಬಹಳ ಜನ ಹೇಳುವ ಒಂದು ಮಾತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಯಾರೂ "ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದೆ" ಎಂದು ಸಮಾಧಾನ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. "ಒಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಿತ್ತು" ಎಂದು ಕೊರಗುತ್ತಾರೆ. ಸರಿ ಯಾರು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಮಯ ಇರುವಾಗಲೇ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಅವಕಾಶ ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.
ಮೊದಲು ಮಾತಾಡುವವರು ಸೋತವರಲ್ಲ. ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡಿದವರು.
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ
ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏