ಮುಂದೂಡುವಿಕೆ ಸೋಮಾರಿತನವಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಭಾವನೆ

ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮೂರು ವಾರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ಅರ್ಜಿ. ಅಥವಾ ಬಾಸ್‌ಗೆ ಕಳಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ವರದಿ. ಅಥವಾ ಬಹಳ ದಿನದಿಂದ ಮಾತಾಡದ ಒಬ್ಬ ಸಂಬಂಧಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ಕರೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ "ಇವತ್ತು ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎನ್ನುತ್ತೀರಿ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲಮಾರಿ ಸರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಇಮೇಲ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಪರಾಧಿ ಭಾವ. "ನಾನೆಷ್ಟು ಸೋಮಾರಿ."

ಈ ವಾರ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲು ಬಯಸುವ ಮೊದಲ ಮಾತು ಇದು. ನೀವು ಸೋಮಾರಿಯಲ್ಲ.

ಸೋಮಾರಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆಯೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಂದೂಡುವವನು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಕೊರಗುತ್ತಾನೆ. ಇವೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಿತಿಗಳು.

ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಯ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣ

ಕೆನಡಾದ ಕಾರ್ಲ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ಟಿಮ್ ಪೈಕಿಲ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಫ್ಯೂಷಿಯಾ ಸಿರೋಯಿಸ್ ಅವರು ಹಲವು ವರ್ಷ ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮುಖ್ಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಸರಳ. ಮುಂದೂಡುವಿಕೆ ಸಮಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಭಾವನೆ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ.

ಆ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಅಹಿತಕರ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಬೇಸರ, ಆತಂಕ, ಗೊಂದಲ, ಸೋಲುವ ಭಯ, ಯಾರಾದರೂ ಟೀಕಿಸುವರೇನೋ ಎಂಬ ಅಳುಕು. ಮನಸ್ಸು ಆ ಭಾವನೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟ ಕ್ಷಣ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಆ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅದೇ ಭಾವನೆ ಬಂದಾಗ ಅದೇ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ನಾವು ಕೆಲಸವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸದ ಜೊತೆ ಬರುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ಸೋಮಾರಿತನವಲ್ಲ, ಇದು ಮನಸ್ಸಿನ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮ. ಆದರೆ ಈ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಇಂದಿನ ಸಣ್ಣ ನೆಮ್ಮದಿ ನಾಳೆಯ ದೊಡ್ಡ ಒತ್ತಡವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ, ಭಾವನೆ ಇನ್ನೂ ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೈದುಕೊಂಡರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದ ವಿಷಯ ಇದೆ. ಅದೇ ಕಾರ್ಲ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮೈಕಲ್ ವೋಲ್ ಮತ್ತು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಮೊದಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದುವುದನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಗಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕ್ಷಮಿಸಿಕೊಂಡವರು ಮುಂದಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕಡಿಮೆ ಮುಂದೂಡಿದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಬೈದುಕೊಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದರು.

ಕಾರಣ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೈಯುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಅಹಿತಕರ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸ ಇನ್ನೂ ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೋಡುತ್ತದೆ. "ನಾನು ಸೋಮಾರಿ" ಎಂಬ ಮಾತು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರ್ಮ ಮಾಡು ಎಂಬ ಕರೆ

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ನಿನಗೆ ನಿಗದಿಯಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡು, ಕರ್ಮ ಮಾಡದೇ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವನು ಸೋಮಾರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ. ಗೊಂದಲ, ದುಃಖ, ಭಯ. ಬಿಲ್ಲು ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಕುಳಿತ. ಕೃಷ್ಣ ಅವನನ್ನು ಬೈಯಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಅವನ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ, ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿದ, ನಂತರ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಹೇಳಿದ. ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಗೆ ಗೀತೆ ಕೊಡುವ ದಾರಿಯೂ ಇದೇ.

ಭಾವನೆಯ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ

ಮೊದಲು, ಭಾವನೆಗೆ ಹೆಸರು ಕೊಡಿ. ಆ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. "ನನಗೆ ಈಗ ಏನು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ?" ಬೇಸರವೇ, ಭಯವೇ, ಗೊಂದಲವೇ? ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟ ಭಾವನೆಯ ಹಿಡಿತ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಡಿಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುವ ಬದಲು ನಾವು ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ.

ಎರಡನೆಯದು, ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಣ್ಣದು ಮಾಡಿ. "ವರದಿ ಬರೆಯುವುದು" ಭಾರ. "ವರದಿಯ ಫೈಲ್ ತೆರೆದು ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಬರೆಯುವುದು" ಹಗುರ. ಗೊಂದಲ ಇದ್ದರೆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥ. ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣದು ಮಾಡಿ ಎಂದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ "ಬೇಡ" ಎನ್ನುವುದೇ ನಗು ತರಿಸಬೇಕು.

ಮೂರನೆಯದು, ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಒಪ್ಪಂದ. ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. "ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆಮೇಲೆ ಬೇಕಾದರೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು." ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಾರಿ ಅಹಿತಕರ ಭಾವನೆ ಕೆಲಸ ಶುರು ಮಾಡುವ ಮೊದಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹಳ ಸಲ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ ನೀವು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೀರಿ.

ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ದೇಹವನ್ನು ಶಾಂತ ಮಾಡಿ. ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲಸ ಶುರು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ನಿಧಾನ ಉಸಿರು. ನೀವು ಇಎಫ್‌ಟಿ ಟ್ಯಾಪಿಂಗ್ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, "ಈ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಭಯ ಇದ್ದರೂ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಒಂದು ಸುತ್ತು ಮಾಡಿ. ನೀವು ರೇಖಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಎರಡು ನಿಮಿಷ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಸ್ವಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಐದನೆಯದು, ಮುಂದೂಡಿದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಮೃದುವಾಗಿರಿ. "ಸರಿ, ಇವತ್ತು ತಪ್ಪಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇತ್ತು. ನಾಳೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ಇದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಲ್ಲ. ಇದು ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದಿನದಿಂದ ಮುಂದೂಡುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಆರಿಸಿ. ಏಳು ದಿನ ಪ್ರತಿದಿನ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ.

• ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಬರುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಒಂದು ಪದದಲ್ಲಿ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿರಿ.
• ಅಂದಿನ ಮೊದಲ ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆ ಯಾವುದು ಎಂದು ಒಂದು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿರಿ.
• ಒಂದು ನಿಮಿಷ ನಿಧಾನ ಉಸಿರು, ನಂತರ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಆ ಹೆಜ್ಜೆ.
• ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಭಾವನೆ ಹೇಗೆ ಬದಲಾಯಿತು ಎಂದು ಇನ್ನೊಂದು ಪದದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿರಿ.

ಏಳು ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪಟ್ಟಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೊದಲಿನ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ನಂತರದ ಭಾವನೆಗಳು. ಅವೆರಡನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿ. ನಾವು ಭಯಪಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕೆಲಸಕ್ಕಲ್ಲ, ಕೆಲಸದ ಹಿಂದಿನ ನೆರಳಿಗೆ ಎಂದು ನಿಮಗೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಮಾತು

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಂದೂಡುವಿಕೆ ಆಳವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಸೂಚನೆ ಇರಬಹುದು. ಹಲವು ವಾರಗಳಿಂದ ಯಾವ ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಸತತ ದಣಿವು, ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ, ಖಾಲಿತನ — ಇವೆಲ್ಲ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಖಿನ್ನತೆಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಬೇರೆ ಕಾರಣ ಇರಬಹುದು. ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಅಥವಾ ಆಪ್ತಸಲಹೆಗಾರರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ. ಅದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ, ಜಾಣತನ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಮುಂದೂಡುವ ಪ್ರತಿ ಕೆಲಸದ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಗು ಕುಳಿತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಭಯ, ಬೇಸರ ಅಥವಾ ಗೊಂದಲ. ಅದನ್ನು ಬೈದರೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ಮೂಲೆಗೆ ಸರಿಯುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕೈ ಹಿಡಿದು "ಬಾ, ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡೋಣ" ಎಂದರೆ ಅದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತದೆ.

ಈ ವಾರ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆ ಮಗುವಿನ ಕೈ ಹಿಡಿಯಿರಿ. ಮೂರು ವಾರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಕೆಲಸ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗಬಹುದು.

ಗುರುದತ್ತ ವಿ. ಮರಾಠೆ
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏