ವರ್ಷವಿಡೀ ಕಲಿತ ಪಾಠಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ
ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ನೀವು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರ ಬರೆದದ್ದು ಯಾವಾಗ? ಹಿಂದೆ ಊರಿನಿಂದ ಅಮ್ಮನ ಪತ್ರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನೀಲಿ ಇನ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಕಾಗದ, ಮೇಲೆ "ಶ್ರೀ" ಎಂದು ಬರೆದು ಶುರು. ಹೊಲದ ಸುದ್ದಿ, ಅಜ್ಜಿಯ ಆರೋಗ್ಯ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ "ಆರೋಗ್ಯ ನೋಡಿಕೋ." ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಎರಡು ಮೂರು ಸಲ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಕೆಲವನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಇದೆ. ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸುವಾಗ ನಾವು ಯೋಚಿಸದೆ ಟೈಪ್ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಪತ್ರ ಬರೆಯುವಾಗ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇವೆ, ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹೃದಯದಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತೇವೆ.
ವರ್ಷ ಮುಗಿಯಲು ಇನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ದಿನ. ಈ ವಾರ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪತ್ರ ಬರೆಯೋಣ. ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷ ನಿಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪಾಠಗಳಿಗೆ.
ಪಾಠಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ಪತ್ರ
ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಏನು ಸಾಧಿಸಿದೆ, ಏನು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಪಟ್ಟಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಎರಡನೆಯದು ಬೇಸರ. ಆದರೆ ಎರಡರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮೂರನೇ ಪಟ್ಟಿ ಇದೆ, ಅದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಏನು ಕಲಿತೆ.
ಸಾಧನೆ ಕಳೆದುಹೋಗಬಹುದು. ಸೋಲು ಮರೆತುಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಲಿತ ಪಾಠ ಜೊತೆಗೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಅದೊಂದೇ.
ಪಾಠವನ್ನು ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ನೋಡಿ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾನಸಿಕ ಲಾಭವೂ ಇದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಮಿಷಿಗನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ಈಥನ್ ಕ್ರಾಸ್ ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಿಂತು ನಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ನೋಡುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕಷ್ಟದ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗೆ "ನಾನು" ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವ ಬದಲು, ಹೊರಗಿನವರಂತೆ ನಮ್ಮ ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಜನರು ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಭಾವೋದ್ವೇಗದಿಂದ, ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಅವರ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಪತ್ರವೂ ಅಂಥದೇ ಒಂದು ಅಂತರ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನೋವಿನ ಒಳಗಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಅದರ ಎದುರು ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಕಷ್ಟದ ಪಾಠಗಳೇ ದೊಡ್ಡ ಗುರುಗಳು
ಕಳೆದ ವಾರ ದತ್ತಾತ್ರೇಯರ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದೆವು. ಅವಧೂತ ಹಕ್ಕಿಯಿಂದ, ಹಾವಿನಿಂದ, ಒಬ್ಬ ದುಃಖಿತ ಹೆಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಲಿತ. ನಮ್ಮ ವರ್ಷದಲ್ಲೂ ಅಂಥ ಗುರುಗಳು ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯದ ಹೆದರಿಕೆ, ಒಂದು ಮುರಿದ ನಂಬಿಕೆ, ಕೈತಪ್ಪಿದ ಅವಕಾಶ, ಒಂದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಸಹಾಯ, ಒಂದು ಹೊಸ ಸ್ನೇಹ.
ಬಹಳ ಸಲ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಸಿದ್ದು ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗದ ಅನುಭವಗಳೇ. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವು ಶಿಕ್ಷೆಯಂತೆ ಅನಿಸಿದವು. ಇಂದು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಅವು ಏನೋ ಒಂದು ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಿವೆ. ತಾಳ್ಮೆ, ಗಡಿ ಹಾಕುವ ಧೈರ್ಯ, ಯಾರು ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ, ಆರೋಗ್ಯದ ಬೆಲೆ.
ಇದರ ಅರ್ಥ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟದ್ದೂ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ ಎಂದು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದಲ್ಲ. ಕೆಲವು ನೋವುಗಳು ಬರೀ ನೋವು. ಆದರೆ ಆ ನೋವಿನ ನಡುವೆಯೂ ನಾವು ಏನನ್ನು ಕಲಿತೆವು ಎಂದು ಹುಡುಕಿದಾಗ, ನೋವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೋಲಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಪತ್ರ ಬರೆಯುವ ರೀತಿ
ಒಂದು ಶಾಂತ ಸಂಜೆ, ಒಂದು ಗಂಟೆ ಸಮಯ, ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಪೆನ್ನು. ಫೋನ್ ದೂರ. ಮೊದಲು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಜನವರಿಯಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿರಿ. ಏನು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಗಮನಿಸಿ.
ನಂತರ ಮೂರರಿಂದ ಐದು ಪಾಠಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿ. ಪ್ರತಿ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೆಸರು ಕೊಡಿ. "ತಾಳ್ಮೆಯೇ", "ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯವೇ", "ದೇಹದ ಮಾತೇ". ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿರಿ. ಈ ಐದು ವಿಷಯಗಳು ಅದರಲ್ಲಿರಲಿ.
- ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ. ಯಾವ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ.
- ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೇಗನಿಸಿತು. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ, ಕೋಪ ಇದ್ದರೆ ಕೋಪವನ್ನೂ ಬರೆಯಿರಿ.
- ನೀನು ನನಗೆ ಏನು ಕಲಿಸಿದೆ.
- ನಿನ್ನಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಈಗ ಏನನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
- ಧನ್ಯವಾದ, ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪತ್ರ ಹೀಗಿರಬಹುದು. "ಪ್ರಿಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಜ್ವರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದೆ. ಹದಿನೈದು ದಿನ ಮಲಗಿದ್ದೆ. ಆಗ ನನಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿತ್ತು, ಕೆಲಸ ನಿಂತಿತು ಎಂದು. ಆದರೆ ನೀನು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದು ಇದು. ನಾನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜಗತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ದೇಹ ನಾನು ಕೇಳದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ. ಧನ್ಯವಾದ."
ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿರಲಿ.
ಸಂತೋಷದ ಪಾಠಗಳನ್ನೂ ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಒಂದು ಹೊಸ ಸ್ನೇಹ ಕಲಿಸಿದ್ದು, ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಕಲಿಸಿದ್ದು, ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣ ಕಲಿಸಿದ್ದು. ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನಗಳು ನಮಗೆ ಏನು ಕಲಿಸಿದವು ಎಂದು ನಾವು ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದು ನಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.
ಪತ್ರದ ನಂತರ
ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಜೋರಾಗಿ ಓದಿ. ನಿಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕಥೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅದು ಬೇರೆಯದೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ನೀವು ರೇಖಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಕೈಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ರೇಖಿ ಕೊಡಿ. ಆ ಪಾಠಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಲಿ, ಅವುಗಳ ನೋವು ಹಗುರಾಗಲಿ ಎಂದು ಉದ್ದೇಶ ಇಡಿ.
ನಂತರ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಒಂದು ಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಎಂದು ಬರೆದು ಎತ್ತಿಡಿ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ತೆರೆದು ಓದಿದಾಗ ಆ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನೀವು ನಿಜವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾಲದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ.
ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು
ಏಳು ದಿನ, ಏಳು ಪತ್ರಗಳು. ಪ್ರತಿದಿನ ರಾತ್ರಿ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ, ಒಂದು ಪಾಠಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪತ್ರ. ಮೊದಲ ದಿನ ಸುಲಭವಾದ, ಸಂತೋಷದ ಪಾಠದಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿ. ನಡುವಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟದ ಪಾಠಗಳು. ಏಳನೇ ದಿನ ಕೊನೆಯ ಪತ್ರ ನಿಮಗೇ ಬರೆಯಿರಿ, ಈ ವರ್ಷದ ಎಲ್ಲ ಪಾಠಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಬಂದ ನಿಮಗೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೀ ಒಂದು ಸಾಲು ಕಡ್ಡಾಯ. "ನೀನು ಈ ವರ್ಷ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕಿದೆ, ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ."
ಒಂದು ಮಾತು
ಈ ವರ್ಷ ನೀವು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಪಾಠ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಅವಸರ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೀ ನೆನಪಿನ ಪತ್ರವಾಗಿ ಬರೆಯಿರಿ. ದುಃಖಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಸಮಯ ಬೇಕು. ಭಾರ ತಡೆಯಲಾಗದಿದ್ದರೆ ನಂಬಿಕೆಯ ಒಬ್ಬರ ಅಥವಾ ಆಪ್ತಸಲಹೆಗಾರರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಿರಿ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ಹಳೆಯ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳೋಣ. ಅದು ಕೊಟ್ಟ ಪಾಠಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿದೀಪ. ಅಮ್ಮನ ಹಳೆಯ ಪತ್ರಗಳಂತೆ, ಈ ಪತ್ರಗಳೂ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಿಮ್ಮ ಅತಿ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಸ್ತಿಯಾಗಬಹುದು.
ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏
