ಫೋನ್ ಇಲ್ಲದ ಮೊದಲ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ: ದಿನವನ್ನು ನೀವು ರೂಪಿಸುತ್ತೀರೋ, ಫೋನ್ ರೂಪಿಸುತ್ತದೋ

ಇಂದು ನವರಾತ್ರಿಯ ಮೊದಲ ದಿನ. ಒಂಬತ್ತು ದಿನ ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಕಾಲ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಈ ಒಂಬತ್ತು ದಿನವನ್ನು ಬರೀ ಹಬ್ಬವಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ, ಹೊಸ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾಲ ಎಂದು ನೋಡಿದರು. ಅದಕ್ಕೇ ಈ ವಾರದ ವಿಷಯವನ್ನು ಇಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಮೊದಲು ಒಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕಳೆದ ವಾರ ನೀವು ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೇ ಎದ್ದಿರಿ, ಸರಿ. ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕೈಗೆ ಬಂದದ್ದು ಏನು?

ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತರ ಒಂದೇ. ಅಲಾರಂ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಫೋನ್ ಕೈಗೆ ಬಂತು. ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬೆರಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ತೆರೆಯಿತು. ನಲವತ್ತು ಮೆಸೇಜ್. ಯಾರದೋ ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್, ಯಾವುದೋ ಗುಂಪಿನ ಜಗಳ, ಕೆಲಸದ ಒಂದು ಇಮೇಲ್, ಮತ್ತು ಒಂದು ಸುದ್ದಿ. ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಏಳುವ ಮೊದಲೇ ಮನಸ್ಸು ಹತ್ತು ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದೆ. ದಿನ ನಿಮ್ಮದಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಬೇರೆಯವರದ್ದಾಗಿದೆ.

ಇದು ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಯೂ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಲೇಖನ ನಿಮಗಾಗಿ.

ಎದ್ದ ಮೊದಲ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆ

ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರವಾಗಿ ನೋಡೋಣ. ನಾವು ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ದೇಹ ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಎದ್ದ ಮೂವತ್ತರಿಂದ ನಲವತ್ತೈದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ದಿನದ ಅತಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಳಗಿನ ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಏರಿಕೆ. ಇದು ಒತ್ತಡ ಅಲ್ಲ. ದೇಹ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ಸಹಜ ಕ್ರಮ. ಈ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೆದುಳು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಗ್ರಹಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೋ ಅದು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಫೋನ್ ತೆರೆದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ನೋಡಿ. ಮೆದುಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಸಿಗುವುದು ಬೇರೆಯವರ ಆತಂಕ, ಬೇರೆಯವರ ಬೇಡಿಕೆ, ಬೇರೆಯವರ ಜೀವನ. ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಆಗಲೇ ಮೇಲಿದೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಸುದ್ದಿ, ಹೋಲಿಕೆ, ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ. ಸಹಜ ಏರಿಕೆ ನಿಜವಾದ ಒತ್ತಡವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ದಿನದ ಅತ್ಯಂತ ಗ್ರಹಣಶೀಲ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯನ್ನು ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸಿದ್ದೇವೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಇನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ. ಟೆಕ್ಸಾಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಶೋಧಕರು 2017ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಎಂಟುನೂರು ಜನರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದರು. ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಫೋನ್ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಬೋರಲು ಇತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪಿನದು ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ. ಮೂರನೇ ಗುಂಪಿನದು ಬೇರೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ. ಯಾರೂ ಫೋನ್ ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಫೋನ್ ಬೇರೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಗಮನ ಮತ್ತು ಸ್ಮರಣೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮುಂದಿದ್ದರು. ಸಂಶೋಧಕರು ಇದಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಹೆಸರು ಮೆದುಳಿನ ಸೋರಿಕೆ. ಫೋನ್ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು, ಅದನ್ನು ನೋಡದಿರಲು ಮೆದುಳಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಸತತವಾಗಿ ಶ್ರಮಪಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಫೋನ್ ಹಾಸಿಗೆಯ ಪಕ್ಕ ಇದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ತೆರೆಯದಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಗಮನದ ಒಂದು ಪಾಲು ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ವಾರ ಫೋನ್ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ದೂರ ಇಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇದೂ ಒಂದು ಕಾರಣ.

ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು

ಬರೀ ಫೋನ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಲದು. ಖಾಲಿ ಜಾಗವನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಏನನ್ನಾದರೂ ಇಡಬೇಕು. ನಾನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಾಧಕರಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎರಡು ಕೆಲಸ ಇವೆ. ಎರಡಕ್ಕೂ ಸೇರಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಸಾಕು.

ಮೊದಲನೆಯದು ದೃಶ್ಯೀಕರಣ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ನೀವು ಬಯಸುವ ಜೀವನವನ್ನು ಆಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂಬಂತೆ ನೋಡುವುದು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಇದು ಕನಸು ಕಾಣುವುದು, ಕಾಲ ಹರಣ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮೆದುಳಿನ ವಿಜ್ಞಾನ ಬೇರೆಯದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹಾರ್ವರ್ಡ್‌ನ ನರವಿಜ್ಞಾನಿ ಆಲ್ವಾರೊ ಪಾಸ್ಕುವಲ್ ಲಿಯೋನ್ ಅವರ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರಯೋಗ ಇದೆ. ಒಂದು ಗುಂಪು ಐದು ದಿನ ಪಿಯಾನೋದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುಣುಕನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿತು. ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು ಪಿಯಾನೋ ಮುಟ್ಟದೆ, ಅದೇ ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಬಾರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಐದು ದಿನದ ನಂತರ ಎರಡೂ ಗುಂಪಿನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಭಾಗ ಸುಮಾರು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಮೆದುಳಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಎಂದು ಕರೆಯಿತು. ಯಾವುದೇ ಪೂಜೆ, ಯಾವುದೇ ವ್ರತ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಿಡಿದು, ಏನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಯಾಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು. ಫಲ ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ. ನವರಾತ್ರಿಯ ಮೊದಲ ದಿನ ಕಳಶ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಮೊದಲು ಸಂಕಲ್ಪ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಮೆದುಳಿನ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯುವ ಯಂತ್ರ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಮ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.

ದೃಶ್ಯೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಇದೆ. ಬರೀ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಲದು. ಆ ಚಿತ್ರದೊಳಗೆ ನೀವು ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾವನೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು. ಹೊಸ ಮನೆಯ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವುದಲ್ಲ, ಆ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಈಗಲೇ ಅನುಭವಿಸುವುದು. ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸು ಚಿತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಾವನೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಐದರಿಂದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಸಾಕು.

ಎರಡನೆಯದು ಗುರಿ ಬರೆಯುವುದು. ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ ಕೂಡಲೇ, ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ, ನಿಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಕೈಯಾರೆ ಬರೆಯುವುದು. ಪ್ರತಿದಿನ ಅದೇ ಗುರಿಗಳನ್ನು. ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದ ಡೊಮಿನಿಕನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ಗೇಲ್ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂಸ್ ಅವರು ಹಲವು ದೇಶಗಳ ಸುಮಾರು ಇನ್ನೂರ ಅರವತ್ತೈದು ಜನರ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಗುರಿಯನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟವರು ಬರೀ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರಿಗಿಂತ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಧಿಸಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಗತಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮುಂದಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಸಕ್ಸಸ್ ಸರ್ಕಲ್ ಗುಂಪುಗಳು ಇರುವುದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ.

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ? ಟೈಪ್ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕೈಬರಹ ನಿಧಾನ. ಆ ನಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮೆದುಳು ಪ್ರತಿ ಪದವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ. ಗುರಿ ಬರೆಯುವಾಗ ಮೂರು ವಿಷಯ ನೆನಪಿರಲಿ. ಆಗಲೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿರಿ. ದಿನಾಂಕ ಇರಲಿ. ಮತ್ತು ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಇಂದು ಆ ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಇಡುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬರೆಯಿರಿ. ಹೆಜ್ಜೆ ಇಲ್ಲದ ಗುರಿ ಬರೀ ಆಸೆ.

ನನ್ನ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ

ನನ್ನ ಫೋನ್ ಬೆಳಗಿನ ಸಾಧನೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಕೈಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನಾನು ಬಯಸುವ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಕಲ್ಪತರು, ನಮ್ಮ ಸಾಧಕರು, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ, ನನ್ನ ದೇಹ. ಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಭಾವನೆ. ನಂತರ ಗುರಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ರೇಖಿ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ. ಫೋನ್ ಕೈಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದಿನದ ದಿಕ್ಕು ಆಗಲೇ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ವಾಟ್ಸಾಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಅದು ನನ್ನ ದಿನದ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ದಿನವನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದು ಕಠಿಣ ಶಿಸ್ತು ಅನಿಸಬಹುದು. ನನಗೆ ಇದು ಬೆಳಗಿನ ಅತಿ ಸುಖದ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ. ಜಗತ್ತು ಇನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೊದಲು ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವ ಸಮಯ.

ಒಂದು ಸರಳ ಕ್ರಮ

ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಫೋನ್ ಬೇರೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ದೂರ. ಅಲಾರಂಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಗಡಿಯಾರ.

ಹಾಸಿಗೆಯ ಪಕ್ಕ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಪೆನ್ನು. ಫೋನ್ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ. ಕೈ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಫೋನ್ ಬದಲು ಪುಸ್ತಕ ಸಿಗಲಿ.

ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ನೀರು, ಮುಖ ತೊಳೆದು ಒಂದು ಕಡೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ಐದರಿಂದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ನೀವು ಬಯಸುವ ಜೀವನವನ್ನು ಅದರ ಭಾವನೆಯ ಸಹಿತ ನೋಡಿ.

ಪುಸ್ತಕ ತೆರೆದು ನಿಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಆಗಲೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬಂತೆ ಬರೆಯಿರಿ. ಹತ್ತಲ್ಲ, ಮೂರರಿಂದ ಐದು. ಕೆಳಗೆ ಇಂದಿನ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ.

ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಸಾಧನೆ. ರೇಖಿ, ಧ್ಯಾನ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ, ಯಾವುದು ಗೊತ್ತೋ ಅದು.

ಫೋನ್ ಇದೆಲ್ಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ. ಮೊದಲ ದಿನ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಷ್ಟವಾದರೆ ಹದಿನೈದರಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿ. ಆದರೆ ಆ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಫೋನ್ ಇಲ್ಲದೆ.

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು

ನವರಾತ್ರಿಯ ಒಂಬತ್ತು ದಿನ. ಪ್ರತಿದಿನ ಎದ್ದ ಮೊದಲ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ ಫೋನ್ ಇಲ್ಲ. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಐದು ನಿಮಿಷ ದೃಶ್ಯೀಕರಣ ಮತ್ತು ಒಂದು ಗುರಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು. ಇಷ್ಟೇ.

ಫೋನ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ನಮ್ಮ Facebook ಪುಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ಎಷ್ಟು ನಿಮಿಷ ಆಯಿತು ಎಂದು ಬರೆಯಿರಿ. ಮೂವತ್ತು, ನಲವತ್ತೈದು, ಅರವತ್ತು. ಸಂಖ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಕು. ಶನಿವಾರ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕೋಣ, ವಿಜಯದಶಮಿಗೆ ಒಂಬತ್ತು ದಿನದ ಫಲ ನೋಡೋಣ.

ಒಂದು ಮಾತು

ವೈದ್ಯರು, ದಾದಿಯರು, ದೂರದಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದ ತಂದೆತಾಯಿ ಇರುವವರು, ರಾತ್ರಿ ಕರೆ ಬರಬಹುದಾದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿರುವವರು — ನಿಮಗೆ ಫೋನ್ ಬೇರೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತು. ನಿಮಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ. ಬಹುತೇಕ ಫೋನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಕರೆ ಮಾತ್ರ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಬಳಸಿ. ಕರೆಗೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿರಲಿ, ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಮತ್ತು ಸುದ್ದಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿರಲಿ. ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಫೋನ್ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಮೊದಲ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ದೇವಿಯನ್ನು ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ಶಕ್ತಿ ಹೊರಗಿನದಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನದು ಎಂದು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದರು. ದಿನದ ಮೊದಲ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಆ ಒಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೋ, ಹೊರಗಿನ ಗದ್ದಲಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೋ — ಇದೊಂದೇ ಆಯ್ಕೆ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಗೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು.

ಇಂದು ಕಳಶ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಜೊತೆ ಈ ಒಂದು ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿ. ಒಂಬತ್ತು ದಿನ, ಮೊದಲ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ ನನ್ನದು.

ನಿಮಗೂ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ನವರಾತ್ರಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಗುರುದತ್ತ ವಿ. ಮರಾಠೆ
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏