ಸ್ನೂಜ್ ಬಟನ್: "ಇನ್ನೈದು ನಿಮಿಷ" ಎಂಬ ಮಾತು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಏನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಐದೂವರೆ. ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಕೈ ಫೋನ್ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ನೋಡದೆಯೇ ಸ್ನೂಜ್ ಒತ್ತುತ್ತದೆ. ಒಂಬತ್ತು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಅಲಾರಂ. ಮತ್ತೆ ಸ್ನೂಜ್. ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿದಾಗ ಆರು ಗಂಟೆ. ಈಗ ಗಡಿಬಿಡಿ. ಸ್ನಾನ ಅರ್ಧ, ತಿಂಡಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಮನೆಯವರ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಸಿಟ್ಟು, ಮತ್ತು ದಿನವಿಡೀ ಏನೋ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದ ಭಾವನೆ.

ಈ ಚಿತ್ರ ನಿಮಗೆ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಒಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲ. ಅಮೆರಿಕದ ನೋಟ್ರ ಡೇಮ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಶೋಧಕರು 2022ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನಾನೂರೈವತ್ತು ಜನರ ಬೆಳಗಿನ ಅಭ್ಯಾಸ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ನೂಜ್ ಒತ್ತುವವರಾಗಿದ್ದರು. ಇದು ಕೆಲವರ ಬಲಹೀನತೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಈಗ ಬಹುತೇಕರ ಬೆಳಗು.

ಹಾಗಾದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನು? ಬರೀ ಐದು ನಿಮಿಷ ತಾನೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಅದು ನಿದ್ರೆಯ ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳದವರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದಾಗ ದೇಹದ ಒಳಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ

ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ನಿದ್ರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಾಗ ನಿದ್ರೆಯ ಚಕ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಚಕ್ರ ಸುಮಾರು ತೊಂಬತ್ತು ನಿಮಿಷ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಹಗುರ ನಿದ್ರೆ, ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಕನಸಿನ ನಿದ್ರೆ ಎಂಬ ಮೂರು ಹಂತ. ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದೇಹ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕನಸಿನ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಅಲಾರಂ ಆ ಕನಸನ್ನು ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಎದ್ದ ಕ್ಷಣ ಅಷ್ಟು ಭಾರ ಅನಿಸುವುದು.

ಈ ಭಾರಕ್ಕೆ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಸರಿದೆ. ನಿದ್ರೆಯ ಜಡತೆ. ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಪೂರ್ಣ ಎಚ್ಚರಕ್ಕೆ ಬರಲು ಮೆದುಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹದಿನೈದರಿಂದ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ. ಆದರೆ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದರೆ ಈ ಜಡತೆ ಎರಡು ಗಂಟೆಯವರೆಗೂ ಉಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಹಾರ್ವರ್ಡ್‌ನ ನಿದ್ರೆ ತಜ್ಞರು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಯ ವೇಗ ಮತ್ತು ನಿಖರತೆ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಎಚ್ಚರವಿದ್ದವರಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆ ಅಧ್ಯಯನ ಹೇಳಿತು.

ಈಗ ಸ್ನೂಜ್ ಏನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ನೋಡಿ. ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದಾಗ ದೇಹ ಏಳಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಏರುತ್ತದೆ, ಎಚ್ಚರದ ಹಾರ್ಮೋನ್‌ಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆಗ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಮಲಗಿದರೆ ದೇಹ ಹೊಸ ನಿದ್ರೆಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಚಕ್ರ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಒಂಬತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಲಾರಂ. ಮತ್ತೆ ಕತ್ತರಿ. ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಚಕ್ರ. ಮತ್ತೆ ಕತ್ತರಿ. ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ "ಏಳು" ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಾರಿ "ಮಲಗು" ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ನಿದ್ರೆ ನಿದ್ರೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಎಚ್ಚರವೂ ಅಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಸ್ನೂಜ್ ಬಗ್ಗೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಒಂದೇ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. 2023ರಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಡನ್‌ನ ಸ್ಟಾಕ್‌ಹೋಮ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಶೋಧಕರು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಸ್ನೂಜ್ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ಸ್ನೂಜ್‌ನಿಂದ ಅವರ ನಿದ್ರೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಾನಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಚುರುಕಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರು ಎಂದು ಕಂಡುಬಂತು. ಆದರೆ ಅದೇ ಅಧ್ಯಯನ ಇನ್ನೊಂದನ್ನೂ ಹೇಳಿತು — ಸ್ನೂಜ್ ಮಾಡುವವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ತಡವಾಗಿ ಮಲಗುವವರು, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಡತೆ ಅನುಭವಿಸುವವರು, ಮತ್ತು ವಾರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆಯ ಕೊರತೆ ಇರುವವರು. ಅಂದರೆ ಸ್ನೂಜ್ ರೋಗವಲ್ಲ. ಅದು ಲಕ್ಷಣ. ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ನಿದ್ರೆ ಸಿಗದಿದ್ದರ ಲಕ್ಷಣ.

ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಲೇಖನದ ಮೊದಲ ಪಾಠ ಸ್ನೂಜ್ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಬಗ್ಗೆ. ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ಮಲಗಿ ಐದಕ್ಕೆ ಅಲಾರಂ ಇಟ್ಟವನಿಗೆ ಸ್ನೂಜ್ ಗೆಲ್ಲಲು ಯಾವ ಉಪಾಯವೂ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹ ತನ್ನ ಪಾಲು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಸ್ನೂಜ್ ಬಟನ್ ಬರೀ ಅದರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಸಾಧನ.

ಆದರೆ ನಿದ್ರೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೂ ಸ್ನೂಜ್ ಒತ್ತುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಈ ಲೇಖನದ ಉಳಿದ ಭಾಗ.

ಇದು ದೇಹದ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ವಿಷಯ

ಕಳೆದ ವಾರ ಪದ್ಮಾ ಅವರ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಅವರು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿಗೆ "ಅಲಾರಂಗೆ ಎರಡು ನಿಮಿಷ ಮುಂಚೆ ಎಬ್ಬಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಾರಂ ಇಲ್ಲದೆ ಏಳತೊಡಗಿದರು. ಇದರ ಅರ್ಥ ಏನು? ನಮ್ಮ ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸು ನಾವು ಮಲಗಿದಾಗಲೂ ಕೇಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೇವೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ನೋಡಿ. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ "ನಾಳೆ ಐದೂವರೆಗೆ ಏಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಅಲಾರಂ ಇಡುತ್ತೇವೆ. ಅದು ನಾವು ನಮಗೇ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದ ಕ್ಷಣ ಆ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಮುರಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಬರುತ್ತದೆ. ಸ್ನೂಜ್ ಒತ್ತಿದರೆ ದಿನದ ಮೊದಲ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಮುರಿದಿರುತ್ತೇವೆ. ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಕಲಿಯುವುದು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಿಂದ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವಾಗಿ "ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮುಂದೂಡುವುದನ್ನು" ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದೇ ಅದರ ಸ್ವಭಾವವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಮೇಲೆ ಸಂಜೆ ವ್ಯಾಯಾಮದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅದೇ ಧ್ವನಿ ಬರುತ್ತದೆ. "ಇವತ್ತು ಬೇಡ, ನಾಳೆ." ರಾತ್ರಿ ಫೋನ್ ಇಡಬೇಕಾದಾಗ ಅದೇ ಧ್ವನಿ. "ಇನ್ನೊಂದೇ ಒಂದು ರೀಲ್ಸ್." ಹೊಸ ಕೋರ್ಸ್ ಶುರು ಮಾಡಬೇಕಾದಾಗ, ಯಾರಿಗೋ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಬೇಕಾದಾಗ, ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಹೋಗಬೇಕಾದಾಗ — ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಒಂದೇ ಧ್ವನಿ. ಇನ್ನೈದು ನಿಮಿಷ. ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ. ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷ.

ಸ್ನೂಜ್ ಬಟನ್ ಅಲಾರಂನ ಬಟನ್ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಗೆ ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೊಡುವ ತರಬೇತಿ. ಮತ್ತು ಆ ತರಬೇತಿ ದಿನದ ಮೊದಲ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದರಿಂದ, ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲ ನಿಮಿಷಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸ್ನೂಜ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಮನಸ್ಸು ಇತ್ತು

ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ "ಇನ್ನೈದು ನಿಮಿಷ" ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಸು ಆಗಲೂ ಇತ್ತು. ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹೊದಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಳಿಯ ಬೆಳಗು — ಈ ಹೋರಾಟ ಮನುಷ್ಯನಷ್ಟೇ ಹಳೆಯದು. ಅದಕ್ಕೇ ಅವರು ಎಚ್ಚರವಾದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟರು.

ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ ಕೂಡಲೇ ಎರಡೂ ಅಂಗೈ ನೋಡುತ್ತಾ "ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಕರಮಧ್ಯೇ ಸರಸ್ವತೀ" ಎಂದು ಹೇಳುವುದು. ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಕಾಲು ಕೆಳಗಿಡುವ ಮೊದಲು ಭೂಮಿಗೆ "ಸಮುದ್ರ ವಸನೇ ದೇವಿ" ಎಂದು ಒಂದು ನಮಸ್ಕಾರ. ಬಹಳ ಜನ ಇದನ್ನು ಬರೀ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ಇದೆ.

ಎಚ್ಚರವಾದ ಮೊದಲ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಅರ್ಧ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ "ಏಳಲೋ ಬೇಡವೋ" ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಸಿಗೆಯ ಪರವಾಗಿ ತೀರ್ಪು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅರ್ಧ ನಿದ್ರೆಯ ಮೆದುಳಿಗೆ ದೂರದ ಗುರಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಹತ್ತಿರದ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹೊದಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಮಾಡಿದ್ದು ಇಷ್ಟೇ — ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನೇ ಕೊಡದೆ, ಕೈಗೆ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಅಂಗೈ ನೋಡಿ, ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿ, ಭೂಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ. ಈ ಮೂರು ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದೇಹ ಆಗಲೇ ಕುಳಿತಿರುತ್ತದೆ. ಕುಳಿತ ಮೇಲೆ "ಇನ್ನೈದು ನಿಮಿಷ" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಜಾಗವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನೇ ಆಧುನಿಕ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ಬೇರೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರಮ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಧಾರ ರಾತ್ರಿಯೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬರೀ ಕೈಕಾಲು ಚಲಿಸಬೇಕು, ಮನಸ್ಸು ಅಲ್ಲ.

ಸ್ನೂಜ್ ಗೆಲ್ಲಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು

ಮೊದಲು ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ. ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಹೇಳಿದ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷದ ಸೂತ್ರ ಇನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವಾದರೆ ಇಂದಿನಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿ. ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ನಿದ್ರೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಸ್ನೂಜ್‌ನ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅರ್ಧ ತಾನಾಗಿಯೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಫೋನ್ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ದೂರ ಇಡಿ. ಅಲಾರಂ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಎದ್ದು ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿರಲಿ. ಎದ್ದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮುಗಿದಿದೆ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಫೋನ್ ಬದಲು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಗಡಿಯಾರ ಬಳಸಿ. ಫೋನ್ ಕೈಗೆ ಬಂದರೆ ಅದರ ಜೊತೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಬರುತ್ತದೆ.

ಫೋನ್‌ನಲ್ಲೇ ಅಲಾರಂ ಇಡುವುದಾದರೆ ಸ್ನೂಜ್ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಫ್ ಮಾಡಿ. ಬಹುತೇಕ ಫೋನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಆಯ್ಕೆ ಇದೆ. ಆಯ್ಕೆಯೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅರ್ಧ ನಿದ್ರೆಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಲಾರಂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಮೊದಲೇ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರ ಕರಾಗ್ರೇ ಮಂತ್ರ ಆಗಬಹುದು, ಒಂದು ಲೋಟ ನೀರು ಆಗಬಹುದು, ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದು ಮೂರು ದೀರ್ಘ ಉಸಿರು ಆಗಬಹುದು. ಯಾವುದಾದರೂ ಸರಿ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಅದೇ. ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಿಂದಲೇ ಅದು ಕ್ರಮವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾದ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಯೋಚಿಸುವ ಮೊದಲೇ ದೇಹ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಪದ್ಮಾ ಅವರಂತೆ ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಸೂಚನೆ ಕೊಡಿ. ಬರೀ "ಏಳಬೇಕು" ಅಲ್ಲ. "ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದ ಕೂಡಲೇ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ..." ಎಂದು ಕಾರಣ ಸಹಿತ. ಕಾರಣ ಇಲ್ಲದ ಅಲಾರಂ ಬರೀ ಶಬ್ದ. ಕಾರಣ ಇರುವ ಅಲಾರಂ ಒಂದು ಕರೆ. ರೇಖಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ಆ ಸೂಚನೆ ಕೊಡುವಾಗ ಹಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷ ರೇಖಿ ಕೊಡಿ. ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಸೂಚನೆ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು

ಈ ಬಾರಿ ನಾನು ಅಲಾರಂ ಸಮಯ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬೇಗ ಏಳಿ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವು ಈಗ ಇಟ್ಟಿರುವ ಸಮಯವೇ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಈ ವಾರ ಆರು ದಿನ, ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೇ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಿ. ಸ್ನೂಜ್ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನೈದು ನಿಮಿಷ ಇಲ್ಲ.

ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ Facebook ಪುಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ಒಂದೇ ಪದ ಬರೆಯಿರಿ — "ಎದ್ದೆ". ಆರು ದಿನ ಆರು ಕಮೆಂಟ್. ಶನಿವಾರ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕೋಣ.

ಒಂದು ದಿನ ತಪ್ಪಿದರೆ ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ. ತಪ್ಪಿದ ದಿನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪರಾಧ ಭಾವನೆ ಬೇಡ. ಅಪರಾಧ ಭಾವನೆ ಕೂಡ ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ.

ಒಂದು ಮಾತು

ರಾತ್ರಿ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಎದ್ದಿದ್ದ ತಾಯಿ, ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಿ ಮುಗಿಸಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮಲಗಿದವರು, ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವರು — ನಿಮಗೆ ಈ ಲೇಖನ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹ ಕೇಳಿದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಸೋಲಲ್ಲ, ವಿವೇಕ. ಸ್ನೂಜ್ ಸೋಲಾಗುವುದು ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇಕಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸು ಓಡಿಹೋದಾಗ ಮಾತ್ರ. ಆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ನಿಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು, ಮತ್ತು ನೀವು ನಿಮಗೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಾವು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಅವು ದಿನದ ಮೊದಲ ನಿಮಿಷದಂತಹ ಸಣ್ಣ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಲಾರಂ ಹೊಡೆದಾಗ ಎದ್ದು ನಿಂತವನು ತನಗೆ ತಾನೇ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ — ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ಮಾತು ದಿನವಿಡೀ ಅವನ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಸ್ನೂಜ್ ಒತ್ತಿದವನ ಜೊತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು ಇರುತ್ತದೆ.

ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಯಾವ ಮಾತಿನ ಜೊತೆ ದಿನ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ಅಕ್ಷರಶಃ.

ಗುರುದತ್ತ ವಿ. ಮರಾಠೆ
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏