ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವ ಮನಸ್ಸು

ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಪ್ಪಾಯಿತು. ಮುಖ್ಯ ಇಮೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಸಂಖ್ಯೆ ಹೋಯಿತು, ಅಥವಾ ಗ್ರಾಹಕರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಾತು ಬಂತು. ಮೇಲಧಿಕಾರಿ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಆ ಕ್ಷಣ ಮುಖ ಬಿಸಿಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಕಷ್ಟ ಶುರುವಾಗುವುದು ಆಮೇಲೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೂ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಡಿಸುತ್ತದೆ. "ನಾನು ಎಂಥ ದಡ್ಡ." "ನನ್ನಿಂದ ಒಂದು ಕೆಲಸವೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ." ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನ ಹೊಸ ಕೆಲಸ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಯ.

ತಪ್ಪು ಒಂದು ನಿಮಿಷದ್ದು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ನಮಗೆ ಕೊಡುವ ಶಿಕ್ಷೆ ದಿನಗಟ್ಟಲೆ.

ಇಂದು ತಪ್ಪಿನ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಿಸಿ ನೋಡೋಣ.

ತಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಮನಸ್ಸು

ಅಮೆರಿಕದ ಸ್ಟ್ಯಾನ್‌ಫರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ಕ್ಯಾರೊಲ್ ಡ್ವೆಕ್ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವರು ಸೋಲನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಎರಡು ರೀತಿಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಒಂದು, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ, ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ. ಈ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರತಿ ತಪ್ಪು "ನಾನು ಸಾಲದವನು" ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ತಪ್ಪನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ, ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ದೂರ ಓಡುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯದು, ಬೆಳೆಯುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ. ಈ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಪ್ಪು ಒಂದು ಮಾಹಿತಿ. "ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ." ಅದು ತಪ್ಪನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ, ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಕುತೂಹಲದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಿಚಿಗನ್ ಸ್ಟೇಟ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ಜೇಸನ್ ಮೋಸರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡ ಜನರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೆದುಳಿನ ವಿದ್ಯುತ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಬೆಳೆಯುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಕಡೆ ಒಲವಿದ್ದವರ ಮೆದುಳು ತಪ್ಪಿನ ನಂತರ ಅದರ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಕಂಡಿತು, ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿನ ನಂತರದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಸುಧಾರಿಸಿದರು. ಅಂದರೆ ತಪ್ಪನ್ನು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸದೆ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಸು ಅದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ.

ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿ ಎಂದರೆ, ಮನಸ್ಥಿತಿ ಕೂಡ ಬದಲಾಗಬಲ್ಲದು. ನೀವು ಇಂದು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬದಲಿಸಬಹುದು.

ತಪ್ಪು ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆ

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. "ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ" ಮತ್ತು "ನಾನೇ ಒಂದು ತಪ್ಪು" ಎಂಬ ಎರಡು ವಾಕ್ಯಗಳು. ಮೊದಲನೆಯದು ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ. ಎರಡನೆಯದು ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದು ನಾಚಿಕೆ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ, ಅಡಗಿಸುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜನ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಕೇಳಿದ್ದು ಎರಡನೆಯ ರೀತಿಯ ಮಾತು. "ನೀನು ಯಾವತ್ತೂ ಹೀಗೆಯೇ." "ನಿನ್ನಿಂದ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ." ಆ ಧ್ವನಿ ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಇಂದು ನಮ್ಮದೇ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ.

ಬೇಡನಿಂದ ಋಷಿಯವರೆಗೆ

ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತವರ ಕಥೆಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಬರೆದ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ದೋಚುತ್ತಿದ್ದ ಬೇಟೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ ಎಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವನ ಜೀವನವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿತು, "ನಿನ್ನ ಈ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಯವರು ಪಾಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೇ?" ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆತ್ಮಪರೀಕ್ಷೆ ಒಬ್ಬ ದರೋಡೆಕೋರನನ್ನು ಆದಿಕವಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು.

ಈ ಕಥೆಯ ಪಾಠ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಹಿಂದೆ ಏನು ಮಾಡಿದೆವು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಕಲಿಯುವ ಒಂದು ಸರಳ ಕ್ರಮ

ತಪ್ಪಾದ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಉಸಿರಾಡಿ. ತಕ್ಷಣ ಏನನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಪು ಕೊಡಬೇಡಿ. ಭಾವನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಳಿಯಲಿ.

ನಂತರ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ.

• ನಿಜವಾಗಿ ಏನಾಯಿತು, ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಬರೀ ಘಟನೆ
• ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಲು ಏನು, ಬೇರೆಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸದೆ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ದೂಷಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ
• ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನಾನು ಬೇರೆಯಾಗಿ ಮಾಡುವ ಒಂದು ವಿಷಯ ಯಾವುದು

ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಮುಖ್ಯ. ಅದು ತಪ್ಪನ್ನು ಭೂತಕಾಲದಿಂದ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ನೋವನ್ನು ಪಾಠವಾಗಿ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ಸರಿಪಡಿಸಿ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೋವಾಗಿದ್ದರೆ ಸರಳವಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ, ಕಾರಣಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲದೆ. ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದರೆ ಬೇಗ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ. ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ತಪ್ಪು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ತಪ್ಪು ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಮಾತಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಇದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದರೆ ನೀವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ? ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನೀವು ರೇಖಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ತಪ್ಪಿನ ನೆನಪು ಕಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದು ಕೈ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಸ್ವಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿ. ಆ ಘಟನೆಗೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ನಿಮಗೆ ಬೆಳಕು ಕೊಡಿ.

ಮಕ್ಕಳ ತಪ್ಪುಗಳು

ನೀವು ತಂದೆತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ವಾರ ಒಂದು ವಿಷಯ ಗಮನಿಸಿ. ಮಗು ಹಾಲು ಚೆಲ್ಲಿದಾಗ, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಕ ಕಡಿಮೆ ಬಂದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ಮಾತು ಏನು? "ನೀನು ಯಾವತ್ತೂ ಹೀಗೆಯೇ" ಎಂಬ ಮಾತಿನ ಬದಲು "ಏನಾಯಿತು? ಮುಂದಿನ ಸಲ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?" ಎಂದು ಕೇಳಿ. ಇಂದು ನೀವು ಹೇಳುವ ಮಾತೇ ನಾಳೆ ಅವರ ಒಳಗಿನ ಧ್ವನಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು

ಏಳು ದಿನ, ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಿನ ಡೈರಿ. ಇಂದು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ತಪ್ಪು, ಎಷ್ಟೇ ಸಣ್ಣದಾದರೂ. ಮೇಲಿನ ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಸಾಲಿನ ಉತ್ತರ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಲು, "ಈ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಕಲಿತೆ." ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೈದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಪದವೂ ಆ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು. ವಾರದ ಕೊನೆಗೆ ಏಳು ತಪ್ಪುಗಳು ಏಳು ಪಾಠಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ನಡೆಯಲು ಕಲಿಯುವ ಮಗು ಬಿದ್ದಾಗ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಸೋತಿದೆ ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಲಿಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೂ ನಾವು ಆ ಮಗುವೇ. ಜೀವನದ ಹೊಸ ಹೊಸ ನಡಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಬೀಳುವುದು ಕಲಿಕೆಯ ಭಾಗ. ಬಿದ್ದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಸೋಲು.

ಈ ವಾರ ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೃದುವಾಗಿ ನೋಡಿ. ಅವು ನಿಮ್ಮ ಗುರುಗಳು.

ಗುರುದತ್ತ ವಿ. ಮರಾಠೆ
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏