ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿ: ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ನಾವು ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆ, ಪಾತ್ರೆ, ಕಪಾಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ.
ವಾಹನಕ್ಕೂ ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರ್ವಿಸ್ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯೂ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಎಂದಾದರೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆಯೇ?
ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ, ಸಂಜೆ ಚಹಾ ಜೊತೆಗೆ ಏನಾದರೂ, ರಾತ್ರಿ ಊಟ, ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಒಂದು ತಿನಿಸು.
ನಮ್ಮ ಜೀರ್ಣಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಇದನ್ನು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಅರಿತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೇ ಅವರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಬರುವ ಏಕಾದಶಿಯನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕೊಡುವ ದಿನವಾಗಿ ಇಟ್ಟರು.
ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಕ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಈಗ ದೃಢಪಡಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೂ ಬಂದಿದೆ.
ನೀವು ತಿನ್ನದೇ ಇದ್ದಾಗ ದೇಹದ ಒಳಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ನಾವು ಊಟ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ದೇಹ ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಾದದ್ದನ್ನು ಯಕೃತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಇಡುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಸತತವಾಗಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೆ ದೇಹ ಆ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಬಂದದ್ದನ್ನೇ ಬಳಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ಆ ಸಂಗ್ರಹ ಖಾಲಿಯಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ.
ಆಗ ದೇಹ ಒಂದು ಸ್ವಿಚ್ ಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಅದು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟ ಕೊಬ್ಬಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಕೀಟೋನ್ ಎಂಬ ಇಂಧನ ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ. ಮೆದುಳು ಈ ಇಂಧನವನ್ನು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕಾದಶಿಯ ದಿನ ಧ್ಯಾನ ಆಳವಾಗಿ ಕೂರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಾಧಕರು ಹೇಳುವುದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ.
ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪವಾಡ ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಇದೆ.
2016ರ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ — ಜೀವಕೋಶಗಳ ಸ್ವಯಂ ಶುದ್ಧೀಕರಣ
2016ರಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಭಾಗದ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಜಪಾನಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಯೋಶಿನೋರಿ ಓಸುಮಿ ಅವರಿಗೆ ಸಂದಿತು.
ಅವರ ಸಂಶೋಧನೆಯ ವಿಷಯ — ಆಟೋಫಜಿ.
ಈ ಪದದ ಅರ್ಥ "ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ತಿನ್ನುವುದು."
ಕೇಳಲು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ದೇಹದ ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.
ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜೀವಕೋಶಗಳಿವೆ. ಪ್ರತಿ ಜೀವಕೋಶದ ಒಳಗೂ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಹಾಳಾದ ಭಾಗಗಳು, ಮುರಿದ ಪ್ರೋಟೀನ್ಗಳು, ಬಳಕೆಗೆ ಬಾರದ ಕಸ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಕಸವನ್ನು ಯಾರು ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ?
ಜೀವಕೋಶವೇ ತೆಗೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಾಳಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಡೆದು, ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಹೊಸ ಭಾಗಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಕಸದಿಂದ ರಸ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಷರತ್ತು ಇದೆ.
ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕೆಲಸ ಪೂರ್ಣ ವೇಗ ಪಡೆಯುವುದು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆಹಾರ ಬರುವುದು ನಿಂತಾಗ ಮಾತ್ರ.
ಆಹಾರ ಸತತವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ದೇಹ ಹೊಸದನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಳಗಿನ ಕಸವನ್ನು ನೋಡುವ ಸಮಯವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಮನೆಗೆ ದಿನವಿಡೀ ಅತಿಥಿಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ ನೀವು ಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುವುದು ಯಾವಾಗ?
ಅತಿಥಿಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ದಿನವೇ ನೀವು ಕಪಾಟು ತೆರೆದು, ಹಳೆಯದನ್ನು ತೆಗೆದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜೋಡಿಸುತ್ತೀರಿ.
ಏಕಾದಶಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂತಹ ಒಂದು ದಿನ.
ಓಸುಮಿ ಅವರು ಬಹಳ ವರ್ಷ ಸಣ್ಣ ಯೀಸ್ಟ್ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಜೀನ್ಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಆ ಶೋಧನೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ನೊಬೆಲ್ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.
ಇಂದು ಸಂಶೋಧಕರು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ವಯಸ್ಸಾಗುವಿಕೆ, ನರರೋಗಗಳು, ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಚಯಾಪಚಯ ಆರೋಗ್ಯದ ಜೊತೆ ಜೋಡಿಸಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸಂಶೋಧನೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
ಕಳೆದ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆವರ್ತಕ ಉಪವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆದಿದೆ.
2019ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪತ್ರಿಕೆ New England Journal of Medicine ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ವಿಸ್ತೃತ ವಿಮರ್ಶೆ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿತು.
ಉಪವಾಸದ ನಂತರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇಹದೊಳಗಿನ ಉರಿಯೂತದ ಸೂಚಕಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.
ಜೀವಕೋಶಗಳ ದುರಸ್ತಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಚುರುಕಾಗುತ್ತವೆ.
ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಪರ್ಕಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಸಂಶೋಧಕರು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಲಾಭ ಸಿಗುವುದು ಉಪವಾಸವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ. ದೇಹವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲ.
ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯೂ ಹೇಳಿದೆ. ಉಪವಾಸ ಎಂದರೆ ದೇಹವನ್ನು ದಂಡಿಸುವುದಲ್ಲ. "ಉಪ" ಎಂದರೆ ಹತ್ತಿರ, "ವಾಸ" ಎಂದರೆ ಇರುವುದು. ದೇವರ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದು ಎಂದರ್ಥ.
ಏಕಾದಶಿ — ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನವನ್ನೇ ಏಕೆ ಆರಿಸಿದರು?
ಏಕಾದಶಿ ಎಂದರೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು.
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಒಂದು. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ಇನ್ನೊಂದು.
ಅಂದರೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ.
ಸುಮಾರು ಪ್ರತಿ ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇದು ಪ್ರತಿದಿನದ ಕಠಿಣ ನಿಯಮವಲ್ಲ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರುವ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವೂ ಅಲ್ಲ.
ಇದು ಒಂದು ಲಯ. ಒಂದು ತಾಳ.
ಹದಿನೈದು ದಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನ. ಒಂದು ದಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ. ಮತ್ತೆ ಹದಿನೈದು ದಿನ. ಮತ್ತೆ ಒಂದು ದಿನ.
ದೇಹ ಈ ಲಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಹಾರ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಮಾತ್ರ ಲಘು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳೂ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹ. ನಿಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಒಗ್ಗುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಆರಿಸಿ.
ಉಪವಾಸದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವ
ಉಪವಾಸದ ಲಾಭ ಬರೀ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ.
ದಿನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ. ಏನು ತಿನ್ನಬೇಕು, ಎಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಬೇಕು, ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಬೇಕೇ.
ಉಪವಾಸದ ದಿನ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಆಗ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಿಡುವು ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಪಾಠ ಸಿಗುತ್ತದೆ — ಬಯಕೆ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಪೂರೈಸದೆ ಇರುವ ಶಕ್ತಿ.
ಇದೇ ಶಕ್ತಿ ಜೀವನದ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು. ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕೆನಿಸಿದಾಗ ನಿಲ್ಲುವುದು. ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೆನಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾಯುವುದು.
ಉಪವಾಸ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಕಲಿಸುವ ಪಾಠವಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಲಿಸುವ ಪಾಠ.
ಏಕಾದಶಿ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ?
ಹಿಂದಿನ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಹಗುರವಾಗಿರಲಿ ಮತ್ತು ಬೇಗ ಇರಲಿ. "ನಾಳೆ ಉಪವಾಸ, ಇಂದೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿನ್ನೋಣ" ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಇಡೀ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ದಿನವಿಡೀ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಕುಡಿಯಿರಿ. ಉಪವಾಸ ಎಂದರೆ ನೀರನ್ನೂ ಬಿಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ.
ಆ ದಿನ ಭಾರವಾದ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ವ್ಯಾಯಾಮ ಬೇಡ. ಶಾಂತವಾದ ದಿನವಾಗಿರಲಿ.
ಸಿಕ್ಕ ಸಮಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಅಥವಾ ಓದಿಗೆ ಬಳಸಿ. ಉಪವಾಸ ಬರೀ ತಿನ್ನದೆ ಇರುವುದಲ್ಲ, ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೋ ಕೊಡುವುದು.
ಉಪವಾಸ ಬಿಡುವಾಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಡಿ. ಒಮ್ಮೆಗೇ ಭಾರವಾದ ಊಟ ಬೇಡ. ಬಿಸಿ ನೀರು, ಹಣ್ಣು, ಗಂಜಿ ಅಥವಾ ಸೂಪ್ನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ. ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಹಾರ.
ಇಡೀ ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ರಾತ್ರಿ ಎರಡರಷ್ಟು ತಿಂದರೆ ಯಾವ ಲಾಭವೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಮುಖ್ಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ — ಇದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಓದಿ
ಉಪವಾಸ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ.
ನೀವು ಮಧುಮೇಹ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಔಷಧಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಉಪವಾಸ ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಮಾತನಾಡಿ. ಔಷಧಿಯ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಣ ಬದಲಾಗಬೇಕಾಗಬಹುದು.
ಗರ್ಭಿಣಿಯರು, ಹಾಲುಣಿಸುವ ತಾಯಂದಿರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬಹಳ ವಯಸ್ಸಾದವರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಸಲಹೆ ಪಡೆಯಬೇಕು.
ನಿಮಗೆ ಆಹಾರದ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ತೊಂದರೆ ಇದ್ದರೆ, ಉಪವಾಸ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದಯವಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬ ವೃತ್ತಿಪರರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಿರಿ.
ಉಪವಾಸದ ದಿನ ತೀವ್ರ ತಲೆಸುತ್ತು, ಎದೆಬಡಿತ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಕಂಡುಬಂದರೆ ತಕ್ಷಣ ಉಪವಾಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಏನಾದರೂ ಸೇವಿಸಿ. ಅದು ಸೋಲಲ್ಲ, ವಿವೇಕ.
ಸಾಧನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ.
ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿ
ಈ ಲೇಖನ ಓದಿ "ಮುಂದಿನ ಏಕಾದಶಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಹಾರ" ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಡಿ.
ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಬೇಕು.
ಮೊದಲ ಏಕಾದಶಿ. ಬರೀ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಡಿ. ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿ, ಹಾಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅಷ್ಟೇ.
ಎರಡನೇ ಏಕಾದಶಿ. ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಮಾತ್ರ ಲಘು ಆಹಾರ.
ಮೂರನೇ ಏಕಾದಶಿ. ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರು ಮಾತ್ರ.
ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ದೇಹ ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಪವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ.
ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಏಕಾದಶಿಗಳಿವೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ.
ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ. ಅದನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಮಾಡಿ.
ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಆರಂಭಿಸಿ ಮೂರು ಬಾರಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ತಪ್ಪದೆ ಮಾಡುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಸ್ಥಿರತೆಯ ಮುಂದೆ ತೀವ್ರತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೋಲುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಏಕಾದಶಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಆಟೋಫಜಿ ಎಂಬ ಪದ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.
ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ ಮರುದಿನ ದೇಹ ಹಗುರವಾಗುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸು ತಿಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಸಾಧನೆ ಆಳವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದ್ದರು.
ಈಗ ವಿಜ್ಞಾನ ಬಂದು ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.
ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಮುಂದಿನ ಏಕಾದಶಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಿ.
ದೇಹ ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏
