ವರಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ: ಸೌಭಾಗ್ಯ ಎಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಏನು

ಶುಕ್ರವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಹೇಗಿದ್ದವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹೊಸ್ತಿಲಿಗೆ ರಂಗೋಲಿ, ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಮಾವಿನ ತೋರಣ, ಕಳಶಕ್ಕೆ ಸೀರೆ ಉಡಿಸಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದೇವಿಯ ಮುಖ, ಸಂಜೆ ಅರಿಶಿನ ಕುಂಕುಮಕ್ಕೆ ಬಂದ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು. ವರಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹಬ್ಬ ಮುಗಿದು ಎರಡು ದಿನವಾಯಿತು. ಕಳಶ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಹೂವು ಬಾಡುತ್ತಿದೆ, ಸಿಹಿ ಡಬ್ಬದ ತಳ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ಹಬ್ಬದ ಗದ್ದಲ ಮುಗಿದ ಈ ಶಾಂತ ಭಾನುವಾರ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋಣ. ನಾವು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಹತ್ತಿರ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಕೇಳಿದೆವು. ಸೌಭಾಗ್ಯ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನಿತ್ತು? ಹೆಚ್ಚು ಹಣವೇ? ಹೊಸ ಒಡವೆಯೇ? ಮಗನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವೇ? ಇವೆಲ್ಲ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಸೌಭಾಗ್ಯ ಎಂಬ ಪದದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು.

ವರ ಕೊಡುವ ದೇವಿ

ವರಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲೇ ಅರ್ಥ ಇದೆ. ವರ ಕೊಡುವ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಈ ವ್ರತದ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಚಾರುಮತಿ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗೃಹಿಣಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಶ್ರೀಮಂತಳಲ್ಲ, ರಾಣಿಯಲ್ಲ. ಮನೆಯವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬದುಕುವ ಹೆಣ್ಣು. ದೇವಿ ಅವಳ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಈ ವ್ರತ ಮಾಡಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಕಥೆಯ ಸಂದೇಶ ಸರಳ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ದೊಡ್ಡ ಅರಮನೆಗಲ್ಲ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಇರುವ ಮನೆಗೆ.

ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಎಂಟು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಹೆಸರುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ಧೈರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ, ಸಂತಾನ, ವಿಜಯ ಇವೆಲ್ಲ ಸೇರಿವೆ. ಗಮನಿಸಿ, ಹಣ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತ್ರ. ಉಳಿದ ಏಳು ಹಣದಿಂದ ಕೊಳ್ಳಲಾಗದವು. ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಾಲ ತೆಗೆದು ತಲೆಗೆ ತುಂಬಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ತರಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸೌಭಾಗ್ಯ ಎಂದರೆ ಈ ಎಂಟೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿ.

ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡದ ಕಣ್ಣು

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನಸ್ಸಿನ ಸತ್ಯ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಮೆದುಳು ಇಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯವನ್ನು, ಕೊರತೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಗಮನಿಸುವುದು ಬದುಕಿ ಉಳಿಯಲು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇ ಅಭ್ಯಾಸ ನಮ್ಮಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವಿಷಯ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೂ ಕಣ್ಣು ಹೋಗುವುದು ಸರಿ ಇಲ್ಲದ ಒಂದರ ಕಡೆಗೆ.

ಅಮೆರಿಕದ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ರಾಬರ್ಟ್ ಎಮನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಮೈಕೆಲ್ ಮೆಕಲೋ ನಡೆಸಿದ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಗುಂಪಿನವರು ಕೆಲವು ವಾರ ಪ್ರತಿ ವಾರ ತಾವು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು ತಮಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿತು. ಕೃತಜ್ಞತೆ ಬರೆದವರು ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಶಾಭಾವ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾವನೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಜೀವನದ ಸನ್ನಿವೇಶ ಬದಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾದದ್ದು ಅವರ ಕಣ್ಣು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು.

ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಇದನ್ನೇ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು. ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಇರುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದನ್ನು ಸೋಮಾರಿತನ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಡಿ. ತೃಪ್ತಿ ಎಂದರೆ ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಲ್ಲ. ಇರುವುದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದು. ಕೊರತೆಯ ಭಯದಿಂದ ಓಡುವವನಿಗೂ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ನೆಲೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವವನಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನೆಲೆಸುವ ಮನೆ

ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ನಾವು ಮನೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಏಕೆ? ಸ್ವಚ್ಛ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ. ಈ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗೋಣ. ಮನೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಸ ಇದ್ದರೆ ನಾವು ಗುಡಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು, ಹೋಲಿಕೆ, ಹಳೆಯ ದೂರು ಇದ್ದರೆ?

ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆಯಲು ಕೆಲವು ಸರಳ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು.

• ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವಾಗ "ಎಂದೂ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಅದರ ಬದಲು "ಈಗ ಇರುವುದನ್ನು ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಬಳಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ನೋಡಿ
• ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿ ಸಂಪಾದನೆಯನ್ನು, ಅದು ಸಣ್ಣದಾದರೂ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ
• ಬೇರೆಯವರ ಏಳಿಗೆ ಕಂಡಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಬಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಾರೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಹಾರೈಸಿ
• ಮನೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತಾಡಿಸಿ. ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪ್ರತಿದಿನ
• ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾಲನ್ನು ಅಗತ್ಯ ಇರುವವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಕೊಡುವ ಕೈ ಕೊರತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಸಡಿಲ ಮಾಡುತ್ತದೆ

ಕೊನೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಮಾತು. ಕೊಡುವುದು ಎಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ದಾನವೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆಲಸದವರಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ಸಿಹಿ, ಹಿರಿಯ ನೆರೆಯವರಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯ, ಓದುವ ಮಗುವಿಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ. ಕೈಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ, ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಬರುವುದು ಬಹಳ.

ಕಳಶ ತೆಗೆಯುವ ಮೊದಲು

ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಶ ಇನ್ನೂ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ತೆಗೆಯುವ ಮೊದಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ. ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಈ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಎಂಟು ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆರೋಗ್ಯದ ಒಂದು ದಿನ, ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ, ಮಗುವಿನ ಒಂದು ನಗು, ಕಲಿತ ಒಂದು ಹೊಸ ವಿಷಯ. ಎಂಟು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಐದು ಸಾಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ.

ನೀವು ರೇಖಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಸ್ವಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರಡಲಿ. ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸು ಪದಗಳಿಗಿಂತ ಭಾವನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಪದೇ ಪದೇ ಅನುಭವಿಸುವ ಭಾವನೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ನೆಲೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು

ಏಳು ದಿನ, ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾಲು ಬರೆಯಿರಿ. ಇಂದು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಹಣವಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು, ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗೆಲುವು, ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಷಯ. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಬೇಡಿ.

ಮೊದಲ ಎರಡು ದಿನ ಸುಲಭ. ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹುಡುಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲೇ ಅಭ್ಯಾಸ ನಿಜವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣು ದಿನವಿಡೀ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ವರಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಬರುವ ಹಬ್ಬ. ಆದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಒಂದು ದಿನದ ಅತಿಥಿಯಲ್ಲ. ಅವಳು ನೆಲೆಸುವುದು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಇರುವ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇರುವ ಕೈಯಲ್ಲಿ, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ಹಣ ಬರಲಿ, ಬೆಳೆಯಲಿ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಏಳನ್ನು ಮರೆಯದಿರೋಣ.

ಕಳಶದ ಹೂವು ಬಾಡುತ್ತದೆ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ ಬಾಡದಿರಲಿ.

ಗುರುದತ್ತ ವಿ. ಮರಾಠೆ
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏